Vriend of vijand… Een paar maanden geleden heb ik de verzorgende en leerzame omgeving van het asiel verruilt voor een nieuw thuis. Probleem is echter dat ik nog niet zo goed weet wat ik ben… een schattige Chiwawa of een agressieve Pitbull?

Chiwawa

Zodra ik iemand hoor praten over gewenste digitalisering spring ik op schoot met een tiental geapporteerde ERP-oplossingen. Met de all time bestseller ‘Profit Help’ in m’n bek begin ik kwispelend rondjes te rennen en is diegene direct m’n beste vriend. Maar al te graag dribbel ik van afdeling naar afdeling om de pasklare Profit-kennis-puzzelstukjes af te leveren. Aan de riem ben ik niet te houden en vanwege m’n enthousiasme verwelkom ik iedereen die ogenschijnlijk twijfelt me wel of niet te aaien. Hondenweer of niet, ik ben altijd vrolijk.

Echter, zodra iemand afwijkt van de drang naar optimalisatie en het waagt zich negatief uit te laten over het automatiseren van processen binnen één standaardpakket, dan zet ik me schrap en laat ik m’n tanden zien. De eerste keer een korte grom, de tweede keer een waarschuwende blaf… En indien er dan nog niet gehoor wordt gegeven aan m’n goede bedoelingen ga ik los…

Ik verscheur alle op papier vastgelegde negatieve informatie, sleur mensen aan hun enkels op afdelingen naar binnen waar de zaken wél goed lopen, bijt alle producten waar geen AFAS logo opstaat kapot en begin in volledige hysterie om me heen te snauwen. Bij software demo’s van andere leveranciers dan AFAS moet ik strak aangelijnd blijven om bedrijfsongevallen te voorkomen en ik reageer genadeloos fel op prestigieus gepresenteerde functionaliteit die AFAS natuurlijk ook lang en breed ondersteund. Onvermoeibaar laat ik collegae uren achtereen zien hoe vrije inrichting met behulp van imports of updateconnectoren automatisch gevuld kan worden, hoe workflows processen sturen, gegevens digitaal worden geborgd en hoe managementinformatie daaruit een gevolg is. Zodra er iemand gaapt zet ik m’n nekharen overeind en wijzen m’n oren naar achteren… opletten! Met mij moet je niet sollen op dit vlak, dit is mijn terrein. Betreden op eigen risico, hier waakt de hond: een OPB-dolle AFAS-terriër!

Nu en dan dwing ik respect af door me bewust koest te houden. Slapende honden bijten immers niet. Maar de gedachte dat daarmee de discussie niet op een later moment gevoerd gaat worden is niet juist. Ik gooi zelf maar al te graag op een later (onverwacht) moment de knuppel in het hoenderhok om er vervolgens zelf het hardst achteraan te rennen.

Uiteindelijk het is m’n omgeving die invloed uitoefent op mijn gedrag. Dus zeg het maar, vriend of vijand, m’n stemming wisselt nu en dan maar mijn bedoelingen zijn bij iedereen gelijk. Ik ontwijk geen enkele uitdaging; ik Profiteer er liever van!

composed en written by: Victor Scholte